Ιβήρων

Η Μονή Ιβήρων — **Μονή των Ιβήρων** (Γεωργιανών) — είναι η τρίτη κατά σειρά τιμής μονή του Αγίου Όρους, ιδρυμένη το **980 μ.Χ.** από Γεωργιανούς (Ίβηρες) ευγενείς. Παρά τις εθνικές ρίζες της, λειτουργεί σήμερα ως ελληνική μονή. Φυλάσσει ένα από τα πιο ιερά αντικείμενα του Ορθόδοξου Χριστιανισμού: την **εικόνα της Παναγίας Πορταΐτισσας** ("Παναγία της Πύλης"). Σύμφωνα με την παράδοση, η εικόνα έφτασε θαυματουργικά στο Άγιο Όρος από τη Νίκαια τον 9ο αιώνα. Φυλάσσεται σε ειδικό παρεκκλήσι στην κύρια πύλη της μονής και θεωρείται προστάτιδα ολόκληρου του Αγίου Όρους. Η μονή βρίσκεται στη **βορειοανατολική ακτή** σε κοντινή απόσταση από Καρυές (κέντρο διοίκησης του Αγίου Όρους). Το λιμανάκι της (Ιβηρίτικο) δέχεται πλοιάρια από Δάφνη. Αρχιτεκτονικά ξεχωρίζει για το **παλαιοχριστιανικό ψηφιδωτό** στη νότια πρόσοψη του καθολικού και για τον αμυντικό πύργο του 10ου αιώνα. Η βιβλιοθήκη περιέχει πάνω από **2.000 χειρόγραφα**, μεταξύ τους σπάνια γεωργιανά. Για προσκυνητές: η Ιβήρων είναι εύκολα προσβάσιμη και δέχεται επισκέπτες. Πρόσβαση από Δάφνη με πλοιάριο (45 λεπτά) ή από Καρυές (2 ώρες πεζοπορία).